Close

May 7, 2019

A Mirror Revealing the Crucial Points: Advice on the Ultimate Meaning

A Mirror Revealing the Crucial Points: Advice on the Ultimate Meaning

by Longchen Rabjam
Translated by Adam Pearcey

Single embodiment of the compassion, power and activity
Of the infinite mandalas of victorious buddhas, beyond measure,
Glorious lama, supreme sovereign lord of a hundred buddha families,
At your feet, now and forever, I pay homage!

Ema! Fortunate yogins, listen now:

We have gained a perfect human form with its freedoms and advantages, we have met the precious teachings of the Mahāyāna, and we have the freedom to practice the sacred Dharma authentically. So, at this time, let us not waste our lives in meaningless pursuits, but work towards the genuine, lasting goal.

There are infinite categories of teaching and countless are the ways to enter the vehicles. Explanations can involve a great many words and expressions. Unless we can take to heart the essence of the genuine meaning, then even committing many hundreds of thousands of volumes to memory will not decidedly bring benefit at the moment of death.

Seemingly, we might have boundless knowledge, all derived from study and reflection, but if our fundamental character is not attuned to the Dharma, we will not tame the enemy, the destructive emotions. Unless we limit our desires from within by adopting an attitude of not needing anything at all, then even mastery over a thousand worlds will bring no real satisfaction.

Should we fail to prepare for the uncertainty of the time of death, we will not accomplish the great purpose, that which we will surely need when we die. If we don’t overcome our own faults and train in impartial pure perception, then having attachment and aversion will prevent us entering the ranks of the Mahāyāna.

Unless we make pure prayers of aspiration with unceasing compassion and bodhicitta, in the knowledge that there is not a single being among the three realms or the six classes who has not been our mother or father in the past, we will not unlock the treasury of altruism. Unless we have such devotion for our kind teachers that we consider them as greater than the Buddha, we will not receive even a single portion of their blessings. Without genuinely receiving blessings, the tender shoots of experience and realization will not grow. If realization does not dawn from within, dry explanations and theoretical understanding will not bring the fruit of awakening.

To put it simply, unless we blend our own mind with the Dharma, it is pointless merely to adopt the guise of a practitioner.

Restricting ourselves to only basic sustenance and shelter, let us regard everything else as unnecessary. Practice guru yoga, pray with single-minded attention, and direct all virtuous actions to the benefit of all beings, your very own parents. Whatever you encounter—be it happiness or sorrow, good or bad—regard it as the kindness of the lama.

In the expanse in which self-knowing rigpa arises spontaneously, free of all grasping, rest and relax, without contrivance or fabrication. Whatever thoughts arise, recognizing their essence, allow them all to be liberated as the display of your own intrinsic nature. Without the slightest trace of anything to cultivate or focus upon in meditation, don’t allow yourself to drift even for a single instant into ordinary confusion. Instead, remain aware and undistracted during all activities, and train to recognize all sights and sounds and sensory experience as the play of illusion. In so doing, you will gain experience for the bardo state.

In short, at all times and in all situations, let whatever you do accord with the sacred Dharma and dedicate all virtue towards enlightenment. If you do so, you will fulfill the vision of your lamas and be of service to the teachings. You will repay the kindness of your parents and spontaneously benefit yourself and others. Please keep this in mind.

Even if we were to meet in person, I would have no greater instruction to give you than this. So take it to heart, all the time, and in any situation.

Lord of the victorious ones, Longchen Rabjam Zangpo, wrote this on the slopes of Gangri Tökar. May virtue abound!

 

༄༅། །མཐར་ཐུག་དོན་གྱི་གདམས་པ་གནད་ཀྱི་མེ་ལོང་བཞུགས། །

༄༅། །རབ་འབྱམས་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐའ་ཡས་ཀྱི། །ཐུགས་རྗེའི་ནུས་པ་ཕྲིན་ལས་གཅིག་བསྡུས་པའི། །དཔལ་ལྡན་བླ་མ་རིགས་བརྒྱའི་ཁྱབ་བདག་མཆོག །ཞབས་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཕྱག་བགྱིའོ། །ཨེ་མ། སྐལ་ལྡན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་གསན་འཚལ། འོ་སྐོལ་རྣམས་ད་ལན་དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་ཕུན་ཚོགས་ནི་ཐོབ། ཐེག་ཆེན་གྱི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་དང་ནི་མཇལ། དམ་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་སྤྱོད་པའི་རང་དབང་ནི་ཡོད་པའི་དུས་འདིར། མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་དོན་མེད་དུ་མ་སོང་བར་གཏན་གྱི་འདུན་མ་ཡང་དག་ཞིག་མཛད་འཚལ། བསྟན་པའི་རྣམ་གྲངས་ནི་མཐའ་ཡས། ཐེག་པའི་འཇུག་སྒོ་ནི་གྲངས་མང༌། བཤད་པའི་ཚིག་ཚོགས་ནི་རྒྱ་ཆེ། ཡང་དག་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ཉམས་ལེན་ཞིག་མ་ནུས་ན། ཆོས་ཀྱི་གླེགས་བམ་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་བློ་ལ་ཡོད་ཀྱང་འཆི་ཁ་ཕན་ངེས་ནི་དཀའ་ཞིང༌། ཐོས་བསམ་ཤེས་བྱའི་ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་མཆིས་ཀྱང༌། རང་རྒྱུད་ཆོས་དང་མ་མཐུན་ན་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་བོ་མི་ཐུལ། ཅིས་ཀྱང་དགོས་མེད་ཀྱི་བློ་སྣ་ནང་ནས་མ་བསྟུངས་ན་སྟོང་ཁམས་རང་དབང་ཡོད་ཀྱང་ཆོག་ཤེས་མི་འབྱུང༌། ནམ་འཆི་ཆ་མེད་ཀྱི་སྔ་གྲབས་སུ་མ་བྱས་ན་འཆི་ཁ་དགོས་ངེས་ཀྱི་དོན་ཆེན་མི་འགྲུབ༌། རང་སྐྱོན་རང་གིས་འདུལ་ཞིང༌། དག་སྣང་ཕྱོགས་མེད་དུ་མ་སྦྱངས་ན་ཆགས་སྡང་ཅན་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཁྱུར་མི་ཚུད། ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ཕ་མར་མ་གྱུར་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དུས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་སྒོ་ནས་སྨོན་ལམ་རྣམ་དག་མ་བཏབ་ན་གཞན་ཕན་གྱི་གཏེར་ཁ་མི་འབྱེད། དྲིན་ཆེན་བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་ལས་ལྷག་པའི་མོས་གུས་མ་བྱས་ན་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཚན་ཁ་མི་འབྱུང༌། བྱིན་རླབས་གཤའ་མ་ཞིག་མ་ཞུགས་ན་ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ། རྟོགས་པ་ནང་ནས་མ་ཤར་ན་ཁ་བཤད་གོ་ཡུལ་སྐམ་པོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ། མདོར་ན་རང་རྒྱུད་ཆོས་དང་མ་འདྲེས་ན་ཆོས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་གྱིས་ནི་དགོས་པ་མི་འོང༌། ཚེ་སྲོག་འཚོ་བ་ལྷག་སྐྱོབ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ཅིང་དགོས་མེད་སོམ། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་ཞིང་གསོལ་བ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གདབ་པ་དང༌། དགེ་སྦྱོར་ཅི་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཕ་མ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་དམིགས། སྐྱིད་སྡུག་ལེགས་ཉེས་ཅི་བྱུང་ཡང་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེར་བསྒོམ། རང་རིག་རང་ཤར་འཛིན་མེད་ཀྱི་ཀློང་ནས་མ་བཅོས་བཟོ་མེད་ལྷུག་པར་གཞག རྣམ་རྟོག་གང་སྐྱེས་རང་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་གྲོལ། དམིགས་གཏད་མཚན་མའི་སྒོམ་རྒྱུ་སྤུ་ཙམ་མེད་པར་བྱས་ནས་ཀྱང༌། ཐ་མལ་འཁྲུལ་འབྱམས་ཀྱི་དབང་དུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་དྲན་པ་ཡེངས་མེད་བྱས་ལ་སྣང་གྲག་ཚོགས་དྲུག་གང་བྱུང་ཅི་ཤར་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་རྩལ་སྦྱོང་བྱས་པས་བར་དོ་ཉམས་འོག་ཏུ་འཇུག །མདོར་ན་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཅི་བྱེད་དམ་པའི་ཆོས་སུ་འགྲོ་བར་བྱས་ལ་དགེ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ། དེ་ལྟར་མཛད་ན་བླ་མའི་ཐུགས་དགོངས་རྫོགས་ཤིང་བསྟན་པའི་ཞབས་ཏོག་འགྲུབ། ཕ་མའི་དྲིན་ལན་འཁོར་ཞིང་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་འབྱུང་བ་འདི་བཞིན་ཐུགས་ལ་གཞག་པར་ཞུ་ཞིང༌། བདག་དང་དངོས་སུ་འཕྲད་ཀྱང་གདམས་པ་འདི་ལས་ལྷག་པ་བཤད་རྒྱུ་མེད་པས། དུས་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཉམས་སུ་བཞེས་འཚལ། །རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་བཟང་པོས་གངས་རི་ཐོད་དཀར་གྱི་མགུལ་དུ་བཀོད་པ་དགེའོ། །

 

究竟真義之教誡:要訣明鏡

隆欽巴尊者
中译:央瑞智巴仁波切

浩瀚諸佛無邊壇城之,
慈悲能力事業集為一,
具德上師百部遍主尊,
於您足下恆時敬頂禮!

唉瑪!俱緣的瑜伽行者請聆聽:

我們此次獲得暇滿之完美人身,
更是有幸值遇珍寶之大乘佛教,
具有如理修持妙法之自由時刻,
依究竟真義切莫無義虛度人生。

教法類別眾無邊,趨入乘門亦繁多,註釋詞句且廣大,若未能修持真實要義,即使能夠背誦數十萬佛法經函而死時也難有確實的受益。

雖有聞思知識的無量功德,除非自心相續與法相合,否則煩惱之敵不能調服;除非以無所欲求之心由內減少貪心,否則即便執掌大千世界也不會知足;除非為不定之死做準備,否則死時將無法成就必要的大事;除非自調己過並修持無偏淨觀,否則貪嗔者將無法進入大乘佛法之列。

若未了知三界六道的具心者無一未曾做過我們的父母而持續不斷地以大悲菩提心真誠祈願,則無法揭開利他的寶藏。若對大恩上師沒有超勝佛陀的敬信,則不會獲得整份的加持。若純真的加持未入心,則不生修證的苗芽。若無由內彰顯的證悟,則言說枯燥的理論不會獲得菩提勝果。

簡而言之,若自心相續未與法相融,僅有修行者的表象則無義。

僅依維生之需視其餘皆無必要,
修持上師瑜伽並專心一念祈請,
所行諸善願利如母有情為動機,
所歷何種苦樂優劣修上師慈悲。

於自顯自覺無執的法界中毫無造作地坦鬆安住,升起任何心念便認知其自性,讓一切於法性的遊舞中解脫。沒有一絲一毫依所緣相的禪修,也沒有一瞬間散失於凡庸的迷亂。任何行止保持正念不散亂,所有見聞及六識之感受無論怎樣呈現都是幻化遊戲,如此獲得進入中陰的體悟。

總之,把一切時間、處境中的所有行為都融入妙法,諸善迴向菩提。如此行持,便能完成上師的心願,並且成就佛行事業;便能回報父母之恩,並且任運成就自他二利。懇請將此銘記於心。

倘若真實與我會面,也沒有比這些更殊勝的忠告,請於一切時間與任何處境中熟念修持。

自在勝王隆钦饒絳桑波於岗日托噶山坡上呈文,善哉!